Hilfsnavigation
Seiteninhalt

Unser Dörp

Wi hept dat scheunste Dörp in Dütschland un so wüllt wi heer en Dörp-Chronik up Platt schrieven.

Stremels de wi al hept in de Chronik:

Versicherung

Min leewe Herr vun de Versicherung so schull ick för min Fründ schreiven.

Ick harr mi mit min Fründ Karl tau`n Angeln veraffred. Bi Tied morgens Klock fief. He käm nich, bi sein Frau anraupen, mit denn Ackerschnacker, Korl harr een Unfall un ligt in Krankenhuus!! Woso dat denn ? För man sülben henn, Ratzborg Stuv 2010.

Ich hen na Ratzborg. Na dat Angeln. Man se de ut.  Arm in Gips, Been in Gips, keen Tähn an de Öberkannt vun sein Mulwark, een Ohr harrn se em all anneiht.  De Kopp harr wull ook wat affkreegen ( Verband üm)

"Wenn du nich lachen deist, vertell ick di dat." "Na, denn man los...."

Korl: " Ick harr noch Tegelsteen up min Stallböhn un wull mi dormit son Grillbrunnen buken. Rup up dem Stallböhn, een Balken gaut fastmakt, geründlich bünn ick jo. De Balken kek so halbven Meter ut de Dör von den Stallböhn rut. An den Enn vun dat Seil heffick een olle Kantüffelkist gaut fastbunnen.

Ick rupp na den Böhn un de Kist mit Tegelsteen vullpackt. Weder rünner un, dat Seil losmokt.

Nu wör de Kist mit de Steen sworer as ick un sust na ünnen, harr man loslaten un wörtau Siet sprung, leg ick nich hier. Öber wat ick fastholl, dat holl ick fast. Up halben Wech begegen de Kist un ick uns,  Arm braken.
Ick suss na baben, un knall mit min Dötz gegen de Rull, Kopf kaputt.
De Kist haut up de Eer un den Fautboden vun de Kist güng twei. Nu wör ick wedder sworer aus de Kist un de susst na baben, Beenbruch as wi uns wedder uphalven Wech dröpen.
För Schreck heff ich dat Seil loslaten un na baben keeken. De Rest vun de Kist haut mi up dat Mul un de Tähn rut.
Een Ohr wörr woll ok dorbi affreten."

"Du Korl, ick mut mol flink up den Kloo." Ick harr em doch verspraken, nich to lachen.

As ick wedder in de Stuv käm, seggt Korl : "Schriev man noch, wenn se allns gaut reguliert, willick in`t Dörp Reklame maken, wenn nich snack ick dor öber"

Swattslachten, Hingstenbuer, un Smöken

Moin, moin leewe Lüd

Swattslachten...

Glieks na de Kriegstieden, wür dat Veihwark tellt, wiel de Lüd up dat Land för de Lüd in de Stadt Levensmittel affgeben schulln. Wer dat nich so rech wulln, gev eenmol weniger Veih an, un denn wür bie Nach und Nebel dat tweete Swien slacht.

Eenmol heff ick in de Schaul vertellt, wie hebbt man Swien slacht un dat harr man twee Köpp un twe Sterten, ätsch un dien man nich....

Onkel Gustav ( Gustav Wiebke) ut Sahms wör de Huusslachter. Na dat Kapuutmoken bie 3-4 Swien in Dörp, un jedesmol geiv dat Köm un Bier, mit Fohrrad na Huus, oh Mann, oh Mann, wie offen hett dat olle Fohrrad em affsmeten.

Sommertied wörn de Huusslachter merstens Steensetter. All de Steemuern rundüm, ook de Muer üm de Kark in Sahms stammen all  fun "Onkel Gustav". Up Lanken sünd de Grundmuern fun den Kauhstall ook fun de Steensetters upsett.

Eenmol wör Omkel Gustav wedder bi´t Steenkloppn, wie Jungs käm tau, "Na, wollt ju ook mol?" fragt he " Oh, jo, her mit det Hammer." Un wat hebt wie koppt. "Na, lat mi mol" seggt Onkel Gustav un rummst wör de Steen upklövt. " Na, ju harrn em woll all een Sprung bibröcht" segt he un grien.

Hingstenbuer...

Wenn een Stut rossig wör up Lanken, müss se forts na enn Hingst henn, woher schullen woll sünst de Fahlen kamen?  Also...wi Jungs na Tramm hen, na denn Hingstenbuer mit de rossige Stut. Wenn wie de Stut affgeben harrn, müssen wie achtern Tun henn, taukieken geiv dat nich.

Up eenmool käm een Jung ut Tramm un segt to us : " Wöllt jü mol seihn, wo dat Brett in Tun los ist?" ...un ob wie wullen. So harrn wie all unsen Spoos. Aber...vertellt hebbt wi to Huus nix, wegen dat Fellfull.

Smöken...

Een ollichen Jung smökt mit 12-15 Johr, seggen de Groten. Öber woher de Zigaretten un de Rietsticken nehmen?
Rietsticken kanns je lich  irgendwo "finnen", öber Zigartten? Automaten geivt dat jo noch nich, blot Mudder Heitmann, mit ehren Stubenloden in de Snitterkasern.

Öberhaupt geiv dat solang as ick denken kann, op Lanken irgenwo een Stubenloden. Toeirst Willi Otte in den Sweitzerkaten, Schauheften mit Holt in Papier un den Dinte verlöp. Nahher haar de Frau vun "Meister Glönich" (Smeermeister, Erich Haack) , so`n  Laden. Ook haarn wie up Lanken een Postamt, Frau Stahmer.

Gut Lanken über Hamburg-Bergedorf wör de Postanschrift, Posleitthalen geiv dat noch nich. Een Smitt in de Kohlschün, een Stellmaker ook in de Kohlschün, dort wo de Finster vergittert sünd, nich ween denn Stellmaker, ne de Bundeswehr harr dorin ehr Waffenwarkstädt.

Up Lanken geiv dat ook  een Frisör, Onkel Robert, mit sein Hoorklipp. Wenn he käm, reiten wie Gören am leevsten ut, wat dat olle Ding so ziepn dä. Snitt he de Hoor orrer ritt he se ut, hebbt wi mänichmol fragt.

Torüch taun Smöken, dat gevt sechs Zigaretten för 30 Pennig, also een groten Brauder losschickt, he kreegt een aff, de Rest wör för us. Dormit Mudder nix rüken dä.....hauch mi mol an...hebbt wi uns Muelwark mit den Rinn fun den Hollunder insmeert. Pfui Dübel, öber sünnst geev dat enn Fellfull.

Zigarren hebbt wie ook probert, an Ahrnbeier ( Erntedankfest), fun dat Fest nächstmol mehr. Wie Görn dörfen bet Klock tein up denn Saal bliewen an Ahrnbeier. De Danzsaal wör gegenüber fun denn Spieker. Bevör wie na Huus müssen, hett een fun uns Bengels ganz heemlich datt Finster up kipp stellt. Nächsten Morgen legen de Ollen in suer. Wie dörch dat Finster rinn un erstmol ünnersöcht, wat denn wull dör so rümlegt.
De een fünn een Geldstück, rin in de Tasch, de Piep fun denn ollen...Pssstt. Keen Namen. Un denn de Restzigarn fun Herrn vun Oe..... Rietsticken wörn ook  noch dor ünner een Disch. Zigarrnstummel ansteken un pafft. " Du müs öllich dörchtrecken, up Lung" meent Fründ Heino. Dat wör nich so gaut, de oll Zigarr har een döchslannen Wirkung. Sonn Schiet.
Nie wedder Zigarrnsmöken.

Öberhaup dat smöken, wat`n Schiet, hefft doch sülben bet to 60 Zigaretten an Dach smökt. Uns Grotvadder Thomsen, hett in de slecht Tied Toback sülms anbuut un denn ook mol mit Kartoffelkruut verlängert. Not maakt eben erfinnerisch.

Bet denn Tschüß

juch Willi

Vun een windigen Vertreter un een "Dummen Buern"

Gift dat uns doch nich ( Tau mine Tied geift dat ünner 5000 Vertreter blots twei öllige), ick weit bet hüt nich, wokein de tweete wör!!

Trüch tau de Beiden.
Dat wör so üm düsse Tied, vör Wiehnachtan, de Vertreter süht, wie de Hund vun den `n Buern mit de Zeitung in Muul int Huus verswinnt. Fang dat plietsch an, seggt  hei tau sick, den ward dat een gaudes Geschäft!!

"Moin, Buer"  "Moin, na hest wat tau Wiehnachten mitbröcht?"
"Nich direkt, aber wenn ick jüst den Hund mut de Zeitung seihn heff, füll mi de Schaulfründ in Bremen in" " Wat is mit em?"
"Hei hett een Hunnschaul. Dat is in Naberdörp ook.Öber keen Sprakschaul" 
" Wat een Sprakschaul?? Dat givt dat doch nich"
"Doch dat is doch een Münsterlanner? Jo Philax het he, Klor geiht dat. Dien Bürgermeester het doch enn Schäperhund? Jo! Nee, de is tau blöd. Nich de Bürgermeester, sien Hund."
"Un wat kost dat?"
" Na, so üm de Dusend Mark müßt wohl reken, je na dem wie hei lernen deiht."
"Mudder wat meinst du, jo wenn wie dannig de eenzieg sünd de een Hund hebt de snacken kann."
De Knech Chrischan grient sick een. Na denn mal los.

Na veer Weeken röpt de Buer de Knech, Chrischan, ick weit all, de Philax und de Sprakschaul in Bremen!
"Jo föhr maol henn un kiek na em." Gaud. Raup öber glieks an, wat los is. Gaud.
"Na, Vertreter wo is de Hund??"
" Wat meenst, den heff ich verköft, hier hest de Hälft un vunde Dusend ook. Öber verad mie nich!!"
"Buer hier is Chrischan" 
"Jo, wat ist mit Filax? Kann he snaken?"
"Lat mi vertellen: Hei het gaud lernt, öber bi de Prüfung wör hei so nervös, hett de Been haben un den Vörsitter vun de Kommischion ant Been pißt!! Nasitten, schall he nochmal de Prüfung maken, jo, kost öber fiefhunnert Mark."
"Gaud, öberwies ick di, öber dat dat dütmol klappt."
"Klor, Buer."

Naberslüd kamt all tau èn Koffie. Chrischan kümmt mit Philax vun de Hunnschaul, gift ook een Buddel Sluck!! Un de Buer fangt Chrischan all an de Hoffinfahrt aff.
"Wo is de Hund, wedder dörchfullen??"
"Ne, bestahn `n as Best! He snackt as son Avkat, de Lüüd hebt bloß so staunt."
"Ja, wo is he denn?"
"As wie dörch denn Holwech güngen, fragt he mi: Segg mol, Chrischan geiht de Bur jümmer noch mit de Kökschen tau Bett?"
"Un wat hest du mokt?"
"Een för den Kopp un inbuddele."

"Hest gaud mokt, hier hest nochmol een Fuffi, öber hol dat Muul"

Nix nieges up`n Hoff

Dat wör tau de Tied as de Graf Bernsdörp, een Ur-Ur-Ur Grotvadder vun de hütigen ( wo sünd de blot affblewen?) mit un Wagen na`n Bahnhoff föhrt is.

" Spann üm Klock een an, min Toch föhrt viertel nah twee, ick will na Bremen, min Brauder besoken."
" As Herr Graf befählen, Klock een anspannen."

Up de Fohrt na Böken/Bahnhoff.
"Jehann"
" Herr Graf befählen"
" Hest du all een Wahlzettel?"
" Jawoll, Herr Graf, ick heff mi düttmol een vun de SPD halt, denn ward vun een Sort nich toveel"
" Büst du noch klauk in`n Kopp? Bi uns upp`n Hoff ward Zentrum wählt un dormit basta!"
" Jawoll, Herr Graf, ick tusch em üm."Am Bahnhoff ankamen: " Hüt in 14 Dag büst wedder dor. Sülbe Tied."

In 14 Dag:
" Gauden Dag Herr Graf."
" Dag Jehann."
" Na, hest denn Wahlschien umtuscht?"
" Jawoll, Herr Graf."
" Watt hest mit denn ollen makt?"
" Dor heff ick Chrischen Manshardt mit anscheeten, de wüst noch nich, dat man keen SPD wählen dörf. Oh nee, oh nee, wenn de Minsch dat kriegt, denn taueist in´n Kopp un blivt de meist ook sitten, so as bi di, as Herr Graf befählen."

" Watt gift nieges up`n Hoff?"
" Nix Nieges, Herr Graf."
" Blots de Jachthunnen sünd beten unruhig."
" Unruhig, woso dat denn?"
" Jo, ick heff se in denn Swienstall sparrt, weil de Hunnenzwieger twei is."
" Wie is dat denn passert?"
" As de Schün afbrennt is, is de Giebel up denn Hunnenzwieger fullen."
" De Schün affbrennt? wie is dat den kamen?
" Dat Füer vun uns Herrehuus is up de Schün öbersprungen."
" Wann is denn dat passert?"
" Letzten Mittwoch, as de ehr Fruu mit den Verwalter un de Kaas affhaut is. Oh nee, oh nee watt een Malöhr."
" Wie is dat Füer in`t Herrenhuus denn anfingen?"
" Ehr Brauder is up`n Heuböhn mi een Kerz rumlöpen, he hett wat söcht."
" Wör he denn wedder besapen?"
" Na klor, wör he wedder besapen, ick heff doch almal
seggt : NIX NIEGES UP`N HOFF !! "

Opa sengt sick den Moors an

Düsse Geschicht wör ook up Lanken vertellt

Anner Gemeen reklamiert de ook för sick, lustig is de up jeden Fall, nich för Opa.

Dat müt so Anfang de Föftiger Johren west wesen....

Opa un Oma Prischut wörn as Gastarbeter/ dunnemals heten de Zwangsarbeter,  na Dütschland kamen.

Opa kunn benah alles, wat dat Handwark bedrapen dä.

Se wohnen in de olle Wehrmachtsbarak.

Dormit se nicht jümmers bi Snei un Frost na "Tante Meier" hinlopn möten.

Jo dat wö dunnemals so. Pudelmütz, Mantel an, de LN ünnern Arm, Handuhl mit Sneifegen, also sonne

Lütte, (Weltreis, 30 Meter von Huus)

Nich wie hüt, scheun warm un Zeitungslesen!

Dorüm harr Opa Prischut sick an de Barack ein Anbu makt.

Waderammers stünnendoor un ook ein Klo mit Baben de Brill un dörünner een

Goldammer.

Dor bruk Winderdags keen mehr den Moors afffreern.

Oma un Opa ehr Kinner beseuken de beiden aff un to un vertellen jüm oftmals von den neegsten

Stand von de Technik  un watt se sick allens anschafft harrn.  Mol vertellten se vun ehren

"Fondue- Apparat" , den se sick köfft harrn un wo scheun dat weer un so kommodig. Dat een den ganzen Avend

davörsitten kunn, sick wat vertellen un`n Glas Wien dorto drinken kunn. Also `n feine Saak. So harrn se de oolen

Lüüd neeschscherig mokt un to Wiehnachten loten se sick nu vun de Kinner so`n

Ding schenken. Se harrn allen mitbröcht, den Pott, den Ünnersatt, de Spritlamp, Töller, Gabels, Fett, Sprit und

sogor een Buddel Wien. Bevor se güngen, harrn se ehre Öllern genau verkloort, wo de Saak

funkschoneern dä.

Nun wollen Oma und Opa dat glieks Silvester utprobeern.

Opa fung an un mookt den Apparat klar. He füll de Spritlampe op un dä dat Fett in den Pott. Oma

deckt den Disch, steekt de Lichter an un mokt de Boddel Wien op. De beiden Ollen

haarn sick dat so richtig kommodig mookt. Un dat güng ja ok allens ganz good, bit Opa sick mol so´n beten tüffelig

anstellen dä.

Em weer en Stück Fleesch von de Gabel fullen un in dat Fett rin. He angel un kreeg dat Fleesch nich to faaten. Dor leg

he de Gabel hen un lang mit de Finger in dat Fett.

Nu wer wat los. Opa brüll up, reet mit de Hand den Pott vun den Ünnersaat un jaul as so´n verleevten

Kooter, den siene Bruut utbüxt is. He danzt up een  Been dör de Stuuv as de Kinner bien Hinkepott speelen.

Mit de Gemeudlichkeit haar dat nu een Enn. Opa reet Husdöör op, un aff güng dat no´n Doktor.

Wie Opa nu weg weer, mook Oma eerstmool Inventur: Vun Disch weer de Politur in Ammer, de Deck, de Stohl un de

Teppich weern full Fettplacken. Een Glück, dat dat Öl keen Füer fungen harr.  Anners weer

vielleicht noch de ganze Kaat afffackelt.....

Vun Fondue harr Oma de Nees bit bobenhen full un so kippt se dat hitte Fett mitsamt Fleesch un

Sprit in`n Goldhammer. Just as se sick een beten verpuusten wull, keem Opa na Huus.

De ganze Hand haar´n se em verbunnen un gegen de Wehdag harr een Sprütt kregen. De Schreck weer Opa

woll so´n beten op den Magen slaagen, denn mit een Mol most he ut de Büx. He haar`n Barg Last dormit,

de Büx daal to trecken. Avers he kreeg dat trecht. Denn fummel he mit sien heele

Poot sien Smöktüüg ut de Tasch. Mit de Piep mang de Tähn, den Tabaksbüdel twischen de Been

un de Rietsticken ünnern Arm kreeg he sien Knösel to´n Dampen. Denn smeet he den brennenden

Rietsticken twischen siene Been dörch, an den Spaaßmooker vörbi, in den Goldammer. " Rumms"

sä dat un een Stichflamm schött ut den Ammer rut un versengelt Opa den Achtersten un noch wat

mehr. Opa brüll as wenn he affsteeken weer. He sprüng hoch vun sien Thron un ruut ut de Döör.

Sien Hemdslippen brennen lichterloh. Oma sä sien Achtersten so schier ut wien affblöckert

Entenmors.

De Doktor schick em in`t Krankenhuus un dor hebbt se em dat Fohrgestell so bepolstert,

datt he sick 14 Doog nich krumm moken kunn. De meiste Tied dach he op´n Buuk doröber na,

woso de Goldammer explodeeren kunn. Naher harr Oma em alln´s vertellt un de Fondue-Apparat

steiht nu op´n Spitzböön.

 

 

Moin leewe Lüd, dor bün ick wedder !!

Hüt givt een lüttje Geschicht vun denn Schaulstieg/Kirchenstieg,

twüschen Lanken und Sahms un een defftigen Sluß.

Un wenn de Bullen/Köh rutkammt.

Twüschen denn ollen Spieker un de hütige Biogasanlach up halven Wech güng de Stieg

öber de Koppel Nr 9, de Beek un denn Möllerbarg, wider twüschen de beiden Fischdieken

an de 207 bet na denn ollen Buernhoff ( früher Grube de beiden Buern würden na denn Krieg up Lankner Land ansiedelt)

un käm an den ollen Fülsterkaten ( hüt Steinaupension) up denn Sahmserwech wedder achtern Knick rut. Beför Du na de olle Schau hennkamen büst,

geivt datt an dat Pastorat noch een Diek, wo de Steinau dörchlopen is. Gaud taun Islopen.

Up denn Möllerbarg wör in frühere Johrn een Windmöhl ( wet ick nich mehr /75)

Dat Wahnhus ( Bild mit de Familie Landgraf. Hei wör Smitt up Lanken) fun de Möhl ler stünn noch bet in de föftiger Johrn dat Wahnhus. Dat Backhuus is in denn lütten Wold ist hüt noch

tau seihn, dor güng ook de Schaulstieg vörbi.

Wenn wie in`n Sommers ( un datt wörn noch Sommers mit Hundsdach, Gewitter un so)

Vun de Schaul de 3km na Lanken müssen harn wie olliche Dööst.

Bi de Pump an dat Mölllerhuus geivt datt jümmer noch een olligen Schluck Water.

Dat Water müß jo ook weder rut.

Mien Schaulfründ Erich, hüng jümmer sin Ranzen an´n Tun un lett datt Water aff in Oma S. ehr Blaumenbeet.

Een Gdach erwischt se em. "Erich noch eemol un ich hal dat grote Brotmetz un zack aff is he."

"Hö hö, mackst du doch ninch."

Een Woch löter Erich kreegt em wedder rut un Oma S. käm mit datt Brotmetz.

"So, ick heff die datt seggt."

"Och Oma," seggt Erich, "wenn dat öllich mak is, ick heff datt bi min Schweter sehr, denn süht ganz gaut ut!!"

 

Nun  vun de Köh un Bullen un " Bauer sucht Frau"

In Fröhjohr kämen taueist de Bullen rut.

Een Halfstarken, een 3 Jöhrschen un een ollen Gandenbrotbull.

De Halfstarken snüffelt in de Luft, " He, ick glöv de Starken kamt?"

De 3 Jöhrsche " Oha, de Starken kamt"

De Oll " Lat uns man achtern Knick gahn, viellicht seht se uns nich!"

 

"Bauer sucht Frau" geiv datt ok all tau uns Tied as Halfstarken.

In uns Naberdörp ( Sahms?) harr sick een olln Junggesell eene " Lischen ut de Stadt"  inlodt.

Se goht öber de Wischen, up eenmol seiht se wi de Bull sein "Bullenarbeit" mokt!

"Oh, " seggt he, " dat mücht ick nu ook gern."

" Was willst Du?"

" Dat watt de Bull nu mookt, dat wör fein!"

" Willst Du das ganz bestimmt?"

"Jo"

" Dann mach doch endlich, kannst Du doch, sind doch deine Kühe."

 

Großes Bild anzeigen
lankener mühle
Autor: Willi Janicki